ارتقای کارواشهای شهری به زیرساخت پشتیبان رفع آلودگی CBRN — ارزیابی علمی بر پایه چارچوب UTRAF.
در بحرانهای CBRN (شیمیایی، بیولوژیک، رادیولوژیک، هستهای)، رفع آلودگی سریع از خودروها، تجهیزات و نیروی انسانی یک الزام حیاتی است؛ اما سامانههای تخصصی رفع آلودگی معمولاً محدود، پرهزینه و غیرقابلدسترس در مقیاس شهری هستند.
کارواشهای شهری موجود — با بیش از سه هزار واحد فعال در کشور — دارای زیرساخت پایهای مشابه با نیازهای اولیه رفع آلودگیاند: شبکه تأمین آب، تجهیزات شستوشوی فشار بالا، سامانه جمعآوری آب، سطوح مقاوم و مسیر ورود و خروج خودرو. این طرح به ارزیابی علمی و ارتقای این ظرفیت بالقوه بهعنوان زیرساخت پشتیبان — و نه جایگزین سامانههای تخصصی — میپردازد.
با استناد به استانداردهای بینالمللی (از جمله IAEA) و چارچوب اختصاصی UTRAF (Urban Toolwash Resilience Assessment Framework)، ابعاد زیر ارزیابی میشود:
ظرفیت اسمی حدود ۱۰۰۰ لیتر بر ساعت (ظرفیت عملیاتی مؤثر ۶۰۰ تا ۸۰۰ لیتر بر ساعت)، طراحیشده برای عملیات محدود و مانورهای تخصصی. هزینه تقریبی ساخت مرکز نمونه اولیه حدود ۱۲٬۰۰۰ دلار (بازه ۱۰٬۴۰۰ تا ۱۳٬۲۰۰ دلار، بدون احتساب نصب، حمل و آموزش).
نبود سامانه استاندارد مهار و مدیریت پساب آلوده CBRN در کارواشهای موجود — الزام اصلی ارتقا و کانون تمرکز فاز بعدی طرح.
این طرح گامی عملی و مقرونبهصرفه برای افزایش تابآوری شهری در برابر رخدادهای CBRN است؛ با بهرهگیری از زیرساخت موجود شهری بهجای سرمایهگذاری کامل در سامانههای تخصصی جدید.